[1] ابنسینا، حسینبنعبدالله (1383). الإشارات و التنبیهات؛ مع الشرح لنصیرالدین الطوسی و شرح الشرح لقطبالدین الرازی، قم: نشر البلاغة.
[2] خونجی، افضلالدین (1389). کشف الأسرار عن غوامض الأفکار، تقدیم و تحقیق: خالد الرویهب، تهران: مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفۀ ایران و مؤسسۀ مطالعات اسلامی دانشگاه آزاد برلین.
[3] رازی، فخرالدین (1381). منطق الملخص. تقدیم، تحقیق و تعلیق احد فرامرزقراملکی و آدینه اصغرینژاد. تهران: دانشگاه امام صادق7،.
[4] ـــــــــــــ (1384). شرح الإشارات و التنبیهات. دو جلدی، تصحیح و مقدمه: دکتر علیرضا نجفزاده، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
[5] رازی، قطبالدین، المحاکمات ← ابنسینا.
[6] طوسی، نصیرالدین، شرح الإشارات ← ابنسینا.
[7] عظیمی، مهدی (1392). «میراث اثیری: حیات و کارنامۀ اثیرالدین ابهری»، تاریخ فلسفه (فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی انجمن بینالمللی تاریخ فلسفه)، شمارۀ 15.
[8] ـــــــــــــــ (1393). ماهیت منطق و منطق ماهیت: شرح منطق اشارات: نهج اول و دوم. قم: مجمع عالی حکمت اسلامی، انتشارات حکمت اسلامی.
[9] محقق مهدی و توشیهیکو ایزوتسو (1370). منطق و مباحث الفاظ (مجموعهی متون و مقالات تحقیقی)، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
[10] نورانی ← محقق، مهدی و توشیهیکو ایزوتسو.
[11] Eichner, Heidrun(2012). “Al-Abharī, Athīr al-Dīn.” Encyclopaedia of I slam, THREE. Brill Online.
[12] Şeşen, Ramazan(1997). Mukhtārāt min al-makhṭūṭāt al-‘Aarabiyya al-nādira fī maktabāt Turkiyya, takdim Ekmeleddin İhsanoğlu, İslâm Tarih, Sanat ve Kültürünü Araştirma Vakfi (İSAR), Istanbul.
