The Opposition of Possession and Privation (Malaka wa ʿAdam) between Unity and Multiplicity

Document Type : Research Paper

Authors

1 PhD, Department of Islamic Philosophy and Kalam, Faculty of Theology and Islamic Sciences, Ilam University, Ilam, Iran.

2 Assistant Professor, Department of Islamic Studies Teaching, Farhangian University, Tehran, Iran.

10.22059/jitp.2025.407080.523673

Abstract

The fundamental problem of the relationship between unity and multiplicity in being is one of the most challenging philosophical issues that has continuously engaged philosophers throughout the history of thought. This article critically examines four prevalent theories concerning the nature of the opposition between unity and multiplicity: (1) opposition by contrariety, (2) opposition by correlation (relational opposition), (3) the denial of any opposition, and (4) the proposal of a fifth type of opposition. After presenting and critically assessing these views and clarifying their inadequacies in accounting for the ontological nature of existence, it is argued that none of these categories can adequately explain the genuine relationship between unity and multiplicity. This shortcoming reveals the necessity of providing a more precise account of the type of opposition involved. By means of a careful analysis of the distinct logical domains of opposition based on the concepts of essential predication and composite predication the article advances a novel theory. According to this theory, the opposition between unity and multiplicity is neither one of contrariety nor correlation; rather, it is most accurately understood as a type of privation and possession (malaka wa ʿadam). This approach offers a coherent and profound framework for understanding the nature of the opposition between unity and multiplicity within the philosophical system and opens new horizons for ontological inquiry.

Keywords

Main Subjects

References

ابراهیمی دینانی، غلامحسین (1380). قواعد کلی فلسفه در فلسفه اسلامی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
ابن رشد، محمد بن احمد (1377). تفسیر ما بعد الطبیعة. تهران: حکمت.
ابن کمونه، سعد بن منصور (1387). الکاشف. تهران: مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
بهمنیار (1375). التحصیل. تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه انتشارات و چاپ.
حائری مازندرانی، ملا صالح (1362). حکمت بوعلی سینا. تهران: علمی.
حلی، حسن بن یوسف (1337). ایضاح المقاصد. تهران: دانشگاه تهران.
ــــــــــ (1386). معارج الفهم فی شرح النظم. قم: دلیل ما.
ــــــــــ (1387). الاسرار الخفیة فی العلوم العقلیة. قم: بوستان کتاب.
حیدری، سید کمال (1433). شرح کتاب المنطق. قم:‌دار فراقد.
رازی، قوام‌الدین محمد (رازی تهرانی) (1378). دو رساله فلسفی. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
رازی، فخرالدین (بی‌تا). المباحث المشرقیة. قم: بیدار.
سهروردی، یحیی بن حبش (1385). المشارع والمطارحات (ترجمه). تهران: مجلس شورای اسلامی، کتابخانه، موزه و مرکز اسناد.
شهرزوری، محمد بن محمود (1383). رسائل الشجرة الإلهیة. تهران: مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
شیرازی، ملاصدرا (1368). الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الأربعة. قم: مصطفوی.
ــــــــــ (1382). شرح و تعلیقه ملاصدرا بر الهیات شفا. تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
طباطبایی، محمدحسین (بی‌تا). بدایة الحکمة. قم: جامعه مدرسین.
ــــــــــ (1434). نهایة الحکمة. قم: جامعه مدرسین.
مطهری، مرتضی (1376). مجموعه آثار. تهران: صدرا.
نراقی، مهدی بن ابی‌ذر (1380). شرح الإلهیات من کتاب الشفاء. تهران: کنگره بزرگداشت محققان ملا مهدی و ملا احمد نراقی.
هیدجی، محمد (1365). تعلیقه الهیدجی علی المنظومة و شرحها. تهران: مؤسسه اعلمی.
Philosophy and Kalam
Volume 58, Issue 2
Autumn & Winter 2025/2026
February 2026
Pages 497-520

Files

Share

How to cite

Statistics