موسسه انتشارات دانشگاه تهران فلسفه و کلام اسلامی 2008-9422 51 2 2019 01 21 The Fayz Kashani’s Views on Theological Implications of Hermeneutics کارکردهای کلامی تاویل در دیدگاه فیض کاشانی 157 175 69563 10.22059/jitp.2018.240791.522968 FA نفیسه اهل سرمدی استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان 0000-0002-3022-3809 مهدی امامی جمعه دانشیار گروه فلسفه اسلامی دانشگاه اصفهان 0000-0001-9073-4224 Journal Article 2017 10 11 The main issue pursued in the present study is to clarify the role of hermeneutics in the theology of Fayz Kashani. In this regard, we have attempted to extract his views on the relationship between hermeneutics and theology. For him, hermeneutics is a way to understand the religion, and ignoring it jeopardizes a theologian’s theological missions. The role hermeneutics plays in clarification, regulation, and interpretation of religious beliefs has a major position in Fayz’s theological works. In his views, a theologian ignoring hermeneutics is like a man who is seeking religion in darkness. His reference to Rumi’s story of elephant in the dark room illustrates this issue. The other implication of hermeneutics in his views is elaborated through anthropological issues.   مسئلۀ اصلی نوشتار حاضر تبیین نقش تأویل در اندیشۀ کلامی فیض کاشانی است. بدین ترتیب که نگارنده در تلاش است که مبتنی بر آثار این متکلم شیعی، به استخراج دیدگاه او در چگونگی ارتباط کلام و تأویل بپردازد. این متکلم عارف، تأویل‌پژوهی را رهیافتی در جهت فهم دین می‌داند؛ به‌طوری‌که غفلت از آن متکلم را در مسیر انجام رسالت‌های کلامی خویش به مخاطره می‌اندازد. می‌توان گفت سهمی که تأویل در فهم و تبیین و نیز تنظیم عقاید دینی دارد، به عنوان دو کارکرد اساسی تأویل در کلام‌پژوهی فیض است. در نظر او متکلم با غفلت از بحث تأویل، همچون کسی است که دین را در تاریکی می‌شناسد. تمثیل او به داستان مولوی در باب فیل و خانۀ تاریک، در فهم این مسئله نقش کلیدی دارد. سومین کارکرد تأویل از رهگذر مباحث انسان‌شناسی تشریح می‌شود. انسان به عنوان فاعل تأویل و تنها موجودی که تاویل‌گر است، خود نیز از ساختاری تشکیکی برخوردار است. نقش تأویل نفس در غایت علم کلام از ثمرات پیوندی است که بین کلام و تأویل برقرار می‌شود. سیر تأویل نفس آدمی سیری زیبایی‌شناسیک و هنرمندانه است.   https://jitp.ut.ac.ir/article_69563_cc06959c569a2571253fe0c962c3b42b.pdf