موسسه انتشارات دانشگاه تهران فلسفه و کلام اسلامی 2008-9422 50 1 2017 03 21 Soren Kierkegaard on Truth and Faith نسبت حقیقت و ایمان از نظر کی یرکگور 17 30 62331 10.22059/jitp.2017.62331 FA شهلا اسلامی . استادیارگروه فلسفه دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2016 11 27 Soren Kierkegaard considers truth from two aspects, objective and subjective, and accordingly classifies it. With respect to the importance of individual and his/her choice, truth is subjective. From the perspective of objective truth, truth is conceived as an object which is somehow related to the subject. From the perspective of subjective truth, the truth, itself, is concerned, even if it is not appeared objectively. Now the main question is that of the relation between truth and faith.   Subjective truth is an eternal truth connecting to the existence of man. Kierkegaard's discussion of truth aims at offering a justification of faith, in his special sense of faith, through showing that the believer is subjectively "in the truth". Faith or subjectively being in the truth is the highest truth attainable for an existing individual.  سورن کی‌یرکگور، فیلسوف اگزیستانسیالیست، حقیقت را از دو منظر می‌نگرد و بالتبع آن را به دو گونه نیز منقسم گرفته است: حقیقت عینی و حقیقت انفسی. از منظر اهمیت فرد و انتخاب او، حقیقت حقیقت انفسی است. هر گاه که به حقیقت عینی نظر می‌افکنیم، حقیقت همچون شئ‌ای به تصور می‌آید که با ما مرتبط است و آن‌گاه که حقیقت را از منظر انفسی بنگریم، حقیقت خود مورد نظر است، حتی اگر در عین و  بیرون از انسان جلوه‌گر نشده باشد. اکنون سؤال اصلی این است که چه نسبتی میان حقیقت و ایمان می‌توان برقرار داشت. حقیقت انفسی حقیقتی ابدی است که با وجود انسان پیوند خورده است و نکتۀ مهم از دیدگاه کی‌یرکگور آن است که حقیقت انفسی همان ایمان است. ایمان، یا به گونۀ انفسی تعلق به حقیقت داشتن یا در حقیقت بودن و هستی داشتن، بالاترین حقیقت دسترس‌پذیر  برای فرد هستومند است.<br />   https://jitp.ut.ac.ir/article_62331_cf829104ab88085538a5c57594b3aea1.pdf